Απολογισμός εορτών

Γενικά αγαπάω τα χριστούγεννα και όσα αυτά συνεπάγονται. Στολίδια, φωτάκια, χρυσόσκονες, δεντράκια, τραγούδια, χιόνι και κρύο. Και δεν ντρέπομαι γι' αυτό, έχω συμφιλιωθεί με τον εαυτό μου και με την ιδέα ότι όσα πιστεύω είναι τελείως αντίθετα με αυτά που αισθάνομαι, αλλά το βλέπω τελείως "παιδικά" το θέμα.

Οι φετινές γιορτές δεν είχαν μεγάλη διαφορά εμφανισιακά αλλά η γεύση που άφησαν ήταν μάλλον γλυκόπικρη.Μπόλικα προβλήματα υγείας κι από πολλές μεριές. Μερικά πέρασαν (ανεπιστρεπτί ελπίζω) κι άλλα παραμένουν και αναμένουν λύσεις. Κάποια ψυχή σ' ένα στρατόπεδο. Κάποια άλλη σ' ένα νοσοκομείο-στρατόπεδο... Ένας μεγάλος τσακωμός που είχε προκαθοριστεί από καιρό. Δεν είχε να κάνει μ' εμένα (τουλάχιστον όχι αμέσως) αλλά και πάλι με πόνεσε αρκετά κι ας τον περίμενα, οι άλλοι μάλλον όχι. Κάποιες αμφιβολίες οι οποίες ακόμη τριγυρνάνε κάπου μέσα μου σχεδόν ανενόχλητες. Μία παλιά φιλία που έσβησε μάλλον (μακάρι) οριστικά. Και - ας μην ξεχνάμε - η σκιά που άφησε μία σφαίρα (και όσα ακολούθησαν).

Συνάντηση κορυφής μ' ένα αγαπημένο λάθος που μου είχε λείψει τραγικά. Η συνειδητοποίηση ότι οι πραγματικοί φίλοι παραμένουν κάπου εκεί όσο μακριά κι αν φεύγεις ή φεύγουν. Ένα απίστευτο girl's night out που είχα χρόνια να ζήσω. Μία επιστροφή κάποιας από τα ίδια μου τα όνειρα (θα επιστρέψει κι εγώ θα μείνω εδώ...). Νέα ενδιαφέροντα, νέες ιδέες, νέα όνειρα. Ένας χορός χωρίς τριαντάφυλλο στο στόμα. Συζητήσεις - καταθέσεις ψυχής μετά από πολύ καιρό. Ένα υπερθεϊκό cheesecake (χωρίς να θέλω να υπερηφανευτώ!). Και η κτητική αντωνυμία (λειτουργώντας αντίστροφα) δίπλα σ' ένα όνομα μ' ένα υπέροχο χαμόγελο που φωτίζει σαν μία καινούργια λάμπα σ' ένα μωβ δωμάτιο. :Ρ

Επίσης - για να προσγειωθούμε και λίγο - πολύ φαΐ, πολλής ύπνος, πολλλλλλλλύ ξύσιμο... :)
Και σήμερα η πρώτη μέρα στη σχολή. Κι ακόμα δεν έχω ξεστολίσει το δέντρο...

Καλή χρονιά δεν σας είπα ρε...
Χρόνια καλά!!!