26/1/09

Κολλημένη κάπου ανάμεσα στο είμαι και στο δεν υπάρχω. Εκεί που αρχίζεις να νιώθεις το σκοτάδι να τρίβεται πάνω στο γυμνό σου δέρμα και τα κόκκαλα να τρίζουν μέσα στην υγρασία της σιωπής.
Ξεχασμένη κάπου ανάμεσα στο κενό και στο κάτι. Εκεί που το μόνο που βλέπεις είναι το απέραντο μπλε λίγο πριν το μαύρο και το μόνο που ακούς είναι την ανάσα σου να τρέχει μπας και προλάβει έναν ακόμη χτύπο της καρδιάς.2.592.023 δευτερόλεπτα κλεισμένη μέσα σ' ένα απόλυτο.


Μία πράξη μακριά

Soundtrack: Death is the Road to Awe - Clint Mansell

7 dreams:

Loth είπε...

ΟΛΑ ΤΑ ΞΕΡΕΙΣ..ΚΙ ΑΣ ΜΗ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ.
ΕΙΣΑΙ ΟΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΙΑΒΑΣΑ...ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΚΑΙ ΟΣΑ ΘΑΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ.
ΣΚΑΤΑ ΦΙΛΕ..ΣΚΑΤΑ ΛΕΜΕ..
ΦΙΛΙΑ

Lúthien είπε...

Κι απόσκατα μπορώ να πω.
Αλλά τουλάχιστον δεν είμαστε μόνες ρε! Τελικά δεν είμαστε... :)

Μια αγκαλιά μόνο για σένα...

Balidor είπε...

2.592.023 γαμημένα δευτερόλεπτα...
και υπάρχουν στιγμές που περνάν βασανιστικά αργά μέσα σου, μέσα μου!

Lúthien είπε...

Α ναι. Και βασανιστικά και αργά.
Δε νομίζω ότι μπορείς να περάσεις κάπου χειρότερα. Ή καλύτερα...

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Κάπου εκεί τριγυρνώ από προχθές. Φάση είναι, θα περάσει. Έχει κι αυτή το ενδιαφέρον της. Μέρα καλή

tuco είπε...

αν είναι αυτό που φαντάζομαι, τα υπόλοιπα (20.000.000. +)θα περάσουν πολύ πιο γρήγορα απ' ότι νομίζεις Luthienάκι...(είμαι πολύ καλός στο να παρηγορώ, έτσι?)

Φιλιά

Lúthien είπε...

Δεν ξέρω τι φαντάζεσαι αλλά λογικά μέσα θα έχεις πέσει... :)
Και μην άγχεσαι, για μένα η προσπάθεια μετράει.

Φιλιά!!!!