Ταινίες...

Blogoπαίχνιδο και πάλι! Από την Πασχαλίνα και πάλι!

Μόνο που αυτή τη φορά έχει να κάνει με το αγαπημένο μου σπορ, το film-watchin'. Αγαπημένες ταινίες. Εντάξει, τι να πω τώρα? Είμαι από αυτούς που απλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ν' απαντήσουν σε τέτοιυ είδους ερωτήσεις. Κι όταν το κάνουν τους παίρνει ώωωρες...
Αλλά έλα που δεν μπορώ να πω όχι. Οπότε απλά θα με υποστείτε.

• Τα 2 Batman του Burton (αυτά με τον Michael Keaton) και τα δύο τελευταία του Nolan: Γιατί το cast είναι μαγευτικό και η μεταφορά άψογη! Μη μου αναφέρει κανείς τις άλλες 2 παπαριές με τον Clooney και τον Kilmer. Αυτοί δεν είναι Batmen, είναι κολλεγιόπαιδα το Halloween! Και ναι, ο Bruce Wayne είναι ζάμπλουτος αλλά πουθενά στα comics δεν αναφέρεται ως φλώρος!!! Να μη σχολιάσω τον Arnold στο ρόλο του Mr. Freeze... Ο μόνος που άξιζε ήταν ο Jim Carrey σαν Riddler.
• 300, Sin City, V for Vendetta: Frank Miller. Alan Moore (almost), David Lloyd. Δεν χρειάζεται να πω κάτι άλλο νομίζω....
• Requiem for a Dream, The Fountain, π: Γιατί ο Aronofsky είναι θεός, έχει ένα τελείως δικό του στυλ και χέρι, αναγνωρίζεις ότι η ταινία είναι δική του από την πρώτη σκηνή. Οι ιστορίες που χρησιμοποιεί σε κάνουν να σκέφτεσαι, να παίρνει το μυαλό σου στροφές βρε παιδάκι μου. Και συνεργάζεται πάντα με τον Mansell. :)
• Lord of the Rings: Τι να πει κανείς γι' αυτό το αριστούργημα??? Το χρώμα, η αισθητική, η προσοχή στην ελάχιστη λεπτομέρεια, η μαγική σκηνοθεσία, το αντιπροσωπευτικό (ως επί το πλείστον) cast, τα πρωτοποριακά εφέ, όλα συνέβαλλαν. Για τα πάντα έχω να πω κάτι καλό. Μεγάλη μου αδυναμία το Two Towers (αν και πεθαίνει ο Haldir...).
• Mists of Avalon: Η αγαπημένη μου εκδοχή του μύθου του Arthur και της Morgaine (Morgana, Morgane, Morgan Le Fey). Όπου η Gwenwyfar (Guinevere, Guenevere) είναι μία μυξοπαρθένα τσούλα (πάντα αυτή ήταν η γνώμη μου) και εν ολίγοις a manipulative bitch. Τέλειοι Merlin, Vivianne, Lancelot και Uther (τον οποίο γενικά τον έχουν κατακρεουργήσει σχεδόν σε όλα τα υπόλοιπα έργα που πραγματεύονται το μύθο παρουσιάζοντάς τον σαν Ρωμαίο... Ότι να 'ναι!). ΚΑΙ η Morgaine παίρνει το ρόλο που της αξίζει επιτέλους, τον πρωταγωνιστικό!
• Erik the Viking: Κωμωδία επικών διαστάσεων με τον Tim Robins στο ρόλο του πιο αγαπουλίνικου viking...
  
• Braveheart, Rob Roy: Έχουν ένα βασικό κοινό, τη Σκωτία. Και η Σκωτία ΓΑΜΆΕΙ!!! Α! Και η επική ξιφομαχία του Tim Roth και του Liam Neeson.
• Matrix: Το πρώτο εννοείται! Τ' άλλα δύο δεν έχω μπει καν στον κόπο να τα δω. Δύο λόγοι που λάτρεψα την ταινία: 1. "The Matrix is a system, Neo. That system is our enemy. But when you're inside, you look around, what do you see? Businessmen, teachers, lawyers, carpenters. The very minds of the people we are trying to save. But until we do, these people are still a part of that system and that makes them our enemy. You have to understand, most of these people are not ready to be unplugged. And many of them are so inured, so hopelessly dependent on the system, that they will fight to protect it." και 2. "I'd like to share a revelation that I've had during my time here. It came to me when I tried to classify your species and I realized that you're not actually mammals. Every mammal on this planet instinctively develops a natural equilibrium with the surrounding environment but you humans do not. You move to an area and you multiply and multiply until every natural resource is consumed and the only way you can survive is to spread to another area. There is another organism on this planet that follows the same pattern. Do you know what it is? A virus. Human beings are a disease, a cancer of this planet. You're a plague and we are the cure."
• Equilibrium: Είναι περίπου η μεταφορά του 1984 στην οθόνη. Και παίζει ο Christian Bale... Κι αν το δεις με ανοιχτό μυαλό οι όποιες υπερβολές ή ατέλειες μπορεί και να σου αρέσουν τελικά.
  
• Όλες οι ταινίες του Burton. Ναι, ΌΛΕΣ!!! Αυτόν τον άνθρωπο τον αγαπάω!
• Monty Python: Life of Brian και Holy Grail κυρίως. Απλά απίστευτοι! Το χιούμορ τους είναι ακριβώς αυτό που γουστάρω, καμμένο και τέλεια στοχευμένο.
• Death at a Funeral: Μαύρο (αγγλικό) χιούμορ μέχρι εκεί που δεν πάει. Από τις πιο βλάσφημες κωμωδίες που έχω δει! Τρελό συν οι Alan Tudyk και Matthew McFadyen.
• Lock Stock and Two Smoking Barrels: Η πρώτη ταινία του Guy Richie που είδα. Ο άνθρωπος έχει στυλ και άποψη. Και είναι Άγγλος. (Όπως έχετε ήδη καταλάβει τους πάω πάρα πολύ)
• Fight Club και American History X: Edward Norton και ξερό ψωμί! Και Brad Pitt και Helena Bonham Carter...
  
• Fear and Loathing in Las Vegas: Η ταινία της απόλυτης σαπίλας, μαστούρας και παρακμής! Ένας Johnny Depp κι ένας Benicio Del Toro που δίνουν ρέστα. "Too weird to live, too rare to die."
• Silent Hill: Η ΤΈΛΕΙΑ μεταφορά. Σενάριο, ατμόσφαιρα (κυρίως αυτό!), συναίσθημα, τα πάντα. Κι ένας Pyramidhead άψογος με μία σκηνή-φαινόμενο στην κατοχή του.
• Sixth Sense και The Village: Το πρώτο γιατί όταν ήταν η πρώτη του και ήταν κάτι καινούργιο. Το δεύτερο γιατί μου άρεσε πολύ το σενάριο και τα χρώματα. Και τα δύο γιατί ο Siamalan είναι ο μετρ του τέλους.
• Saw: Το πρώτο. Μου είχαν πει το τέλος αλλά και πάλι ήταν απίστευτη ταινία.
  
• Ju-On: Για να μη μπερδεύουμε τη βούρτσα με την πούτσα εννοώ το γιαπωνέζικο. Ο απόλυτος τρόμος. Όταν το έβλεπα είχα κοκκαλώσει (κι έμεινα έτσι για αρκετή ώρα αφού τελείωσε). Η μοναδική ταινία που μου έχει αφήσει ψυχολογικό πρόβλημα. Το εννοώ!
  
• Donnie Darko, The Crow: Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτές τις δύο ταινίες τις έχω άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους στο μυαλό μου. Μοιάζει το feeling τους (για μένα) και πρέπει να τις έχω συνδιάσει κι επειδή ακούω πάντα τα soundtracks τους το ένα μετά το άλλο.
  
• Stephen King: The Shining, Pet Sematary, Storm of the Century, Rose Red, The Mist (δεν νομίζω να ξεχνάω κάποιο). Αυτά.
• 28 Days Later, 28 Weeks Later, Doomsday, [REC], Braindead, τα "...of the Dead" του Romero: Γουστάρω ζόμπια ρε παιδάκι μου!
• Dog Soldiers: Το πρώτο splatter που είδα και παραμένει το αγαπημένο μου αν κι έχω δει πολύ καλύτερα. Εντάξει, εκτυλίσσεται και στη Σκωτία...
  
• Dracula (Bela Lugosi και Gary Oldman of course!), Nosferatu (το πρώτο ρε, του '22) γιατί είμαστε και του κλασσικού.
• Πάρτε και μια λίστα από animations για να γουστάρετε: The Last Unicorn (αυτή η ταινία ήταν η απόδειξη ότι τα narwhal υπάρχουν και δεν ήταν απλά πλάσματα της φαντασίας μου), Wall-E (masterpiece με όλη τη σημασία της λέξης), Brave Little Toaster, Tatsu no ko Taro και The Land Before Time (γιατί μ' έχουν στιγματίσει), Sleeping Beauty (η αγαπημένη μου Disney ταινία, από τις πιο dark) και το Swan Lake.
• Fairies, Dark Crystal και Labyrinth γιατί είμαι άρρωστη fan του Brian Froud (και του Alan Lee).
• The Adventures of Baron Munchausen: Το πιο όμορφο παραμύθι (του Terri Gilliam) που έχω δει ποτέ. Αν δεν έχετε δει τον συμπαθή John Neville να πετάει μ' ένα αερόστατο από φουφούλες και το τεράστιο κεφάλι του Robbin Williams να πετάει και να ξαναβιδώνεται στο σώμα του δεν έχετε δει τίποτα!
  

Μμμμναι... Αυτά τα ολίιιγα?...... Δεν τα λες... Anyway, αυτά!
Και να ξέρετε ότι άφησα πάρα πολλές απ' έξω. (Ενδεικτικά: X-Men)

black fairy, de_sou_lew, Balidor, Πέτσες © και Νάρκισσος παίρνουν τη σκυτάλη. Δεν χρειάζεται να γράψετε όσες εγώ, είμαι freak. Επίσης είμαι η Lúthien και μόλις τελείωσα.

Δεν είμαι καλά, δεν νιλωθω καλά.
Παρέλειψα πολλές κι έχω τύψεις.
Δεν είμαι καλά λέμε....

Περνάτε συχνα, με βλέπω να κάνω μπόλικα updates.