Το τζάμι τρίζει.

Το έκλεισα αλλά δεν κατάφερε να το κρατήσει απ' έξω. Μπαίνει μέσα σε κύματα και με τρελαίνει. Όταν κλείνεις το παράθυρο πρέπει όλα να μένουν απ' έξω. Αλλιώς γιατί να έχουμε τζάμια και παράθυρα και πόρτες?

Τα χέρια μου είναι από αέρα.
Δεν εξηγείται διαφορετικά το πώς κατάφερε να τα διαπεράσει και να καρφωθεί στο μυαλό μου και να με τρελαίνει. Τα χέρια δεν πρέπει να είναι από αέρα όμως. Δεν είναι σωστό, δεν μπορούν να κρατήσουν τίποτα έτσι.

Τρύπησε τα τύπμανά μου.
Απ' τ' αφτιά μου τρέχει αίμα. Στάζει στη λευκή μου μπλούζα και με τρελαίνει. Δεν μ' αρέσει να λερώνεται το άσπρο, δεν δουλεύει έτσι ο κόσμος. Το άσπρο πρέπει να είναι πάντα αστιγμάτιστο.

Έσπασε και την τηλεόραση.
Και τρέχει ένα πηχτό κίτρινο υγρό από μέσα. Και βρωμάει. Οι αναθυμιάσεις με ζαλίζουν και κάνουν τα μάτια μου να τσούζουν. Έκλεισα τα βλέφαρά μου αλλά κατάφεραν κάπως να μπουν και με τρελαίνουν. Πρέπει να μπορείς να διαλέγεις πότε θ' αφήνεις κάτι να μπει στα μάτια σου και πότε όχι.

Δυναμώνει.
Νομίζω ότι ουρλιάζω. Γιατί με κοιτάζουν όλοι και με τρελαίνει. Αλλά δεν μπορεί ο καθένας να σε κοιτάζει όποτε γουστάρει, δεν είναι σωστό.

Το κεφάλι μου πάλλεται.
Και ο εγκέφαλός μου πιέζεται στο κόκκαλο. Και ζουλάει τα μάτια μου. Και με τρελαίνει. Απλά με τρελαίνει... Γιατί πρέπει να με τρελαίνει. Είναι φυσιολογικό να με τρελαίνει. Δεν είμαι τρελή. Απλά τρελαίνομαι. Πολύ. Κι αυτό με τρελαίνει.Ο θόρυβος.
Ένας συνεχής υπόκωφος θόρυβος.
Τόσο δυνατός.
Έρχεται και φεύγει.
Αλλά αφήνει μία βοή στη θέση του.
Ούτε μία στιγμή ησυχίας.
Ασταμάτητος θόρυβος.
Τόσα χρόνια.
Με τρελαίνει...

Περιμένετε.
Δεν μπορώ πια να κουνηθώ αλλά δεν πειράζει. Πονούσε λίγο όταν είχα ελεύθερα τα χέρια μου. Και οι τοίχοι. Είναι τόσο ωραίο το λευκό. Και η μπλούζα μου είναι και πάλι καθαρή.
Σας ευχαριστώ...
Δεν υπάρχει τηλεόραση εδώ μέσα. Μόνο πεντακάθαροι, κατάλευκοι τοίχοι. Κι εσείς δεν με κοιτάτε. Δεν με πειράζει, κοιτάξτε με.
Σας ευχαριστώ...
Πρέπει να μεγάλωσε το κεφάλι μου. Δεν αισθάνομαι πίεση πια. Και ο θόρυβος... Νομίζω... ηρέμησε κάπως... Εσείς το κάνατε?... Δεν... ακούω... τίποτα... πια...
Σας... ευχαριστώ......... . . . . . .

Λίγη ηρεμία

Soundtrack: Arch Enemy - Dark Insanity