Rage of Angels

Κοιτάζει έξω απ' το παράθυρο και βλέπει τα πρώτα φώτα στους απέναντι ουρανοξύστες να σβήνουν. Η νύχτα έχει πέσει για τα καλά και η κίνηση έχει αρχίσει να λιγοστεύει. Ήρθε η ώρα.

Μπαίνει στο μπάνιο. Βγάζει βιαστικά τα ρούχα του και προσπερνώντας επιμελώς τον κεθρέφτη χωρίς να γυρίσει το βλέμμα του μπαίνει στο ντους. Αφήνει το καυτό νερό να κυλήσει πάνω στο δέρμα του. Αυτή η αίσθηση... Μία απόλυτη ευχαρίστηση που σχεδόν τον παραλύει.
"Μόνο δύο πράγματα μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις έτσι. Μία γυναίκα κι ένα όπλο. Αρκεί να ξέρεις πώς να τα χρησιμοποιείς."

Τα πάντα στο δωμάτιο, πνιγμένα στο σκοτάδι, φαίνονται να είναι διαφορετικές αποχρώσεις του σκούρου μπλε. Μόνο για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου προλαβαίνουν κάποιες ασημί αχτίδες να περάσουν κάτω από τις κουρτίνες που ανεμίζουν και να πέσουν πάνω στο κρεβάτι αποκαλύπτοντας τα λερωμένα σεντόνια.

Φοράει τις μαύρες δερμάτινες μπότες, τη μαύρη καμπαρντίνα και κατευθύνεται με αργό και αποφασιστικό βήμα προς την πόρτα. Οι σόλες του ίσα που ακούγονται όταν ακουμπούν στο πάτωμα.
Χώνει στην εσωτερική τσέπη του παλτού την παλιά του αγαπημένη, ένα Colt του 1904 και βγαίνει στο διάδρομο κλείνοντας την πόρτα του διαμερίσματος πίσω του. Η πόλη είναι πολύ μεγάλη και πολύ σκοτεινή για τους κοινούς θνητούς.

"Χιλιάδες είναι οι οχτροί
Μιλιούνια κι άλλοι τόσοι
Μα εμείς δεν τους φοβόμαστε
Ο Batman θα μας σώσει!"
Α ρε Κωστή τι μας έκανες...

Soundtrack: Rage of Angels - Orange Goblin