Το έδαφος άρχισε να κουνιέται κάτω από τον κατάμαυρο ουρανό. Μικρές πέτρες κυλάνε δεξιά κι αριστερά. Το βάζο πέφτει και τα λουλούδια σκορπίζονται πάνω στο φρέσκο χώμα. Η μαρμάρινη πλάκα τρέμει. Ένα χέρι πετάγεται βίαια μέσα από τη γη...
Ακούγονται βρισιές, ύστερα ουρλιαχτά, μία μικρή παύση και ρόδες να στριγγλίζουν πάνω στην άσφαλτο. Παρασέρνει ότι βρίσκει στο δρόμο του χωρίς δισταγμό, σχεδόν σαν να μη σκέφτεται...
Στέκεται με το κατάλευκο νυχτικό της μπροστά στο παράθυρο ατενίζοντας το άπειρο. Θλίψη και απεριόριστος πόνος κατακλύζουν το βλέμμα της αλλά κανείς δεν είναι εκεί να την παρηγορήσει. Όλα τα φώτα είναι σβησμένα, σαν να μη θέλει να τη δουν, σαν να θέλει απλά να εξαφανιστεί.
Από κάπου μακριά ακούει ένα αμάξι να τρέχει. Ο θόρυβος πλησιάζει ανησυχητικά. Σε λίγα δευτερόλεπτα οι προβολείς την τυφλώνουν κι ένα ζευγάρι παγωμένα χέρια την αρπάζουν απ' τους ώμους. Τινάζεται βίαια αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει, είναι πολύ αδύναμη.
Τη σπρώχνει με όλη του τη δύναμη κι εκείνη εκσφενδονίζεται στο κρεβάτι. Τρέχει και τυλίγει το λεπτό λαιμό της με τα πληγιαμένα του δάχτυλα. Σφίγγει.... Σφίγγει...... Σφίγγει..........
Βήχει, προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει ανάσα. Δεν τα καταφέρνει όμως. Ξαφνικά όλα γύρω της αρχίζουν να γίνονται ακόμη πιο σκοτεινά. Νιώθει σαν να πέφτει σ' ένα βαθύ, κρύο και υγρό πηγάδι. Χάνει τις αισθήσεις της.
Την έχει μέσα στα χέρια του. Η ισχνή της ανάσα χαϊδεύει τον παραμορφωμένο λαιμό του. Σχεδόν ευλαβικά την ακουμπάει στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, εκείνος κάθεται στη θέση του οδηγού και βάζει μπρος τη μηχανή.
Η ταχύτητα αυτή θα ήταν τρομακτική για οποιονδήποτε άνθρωπο. Τα φώτα ίσα που φωτίζουν στο μισό μέτρο. Και κάπου μέσα από την ομίχλη φαίνεται μία απειλητική σκιά. Τα φρένα τρίζουν και μετά σκοτάδι...
Ακούγονται βρισιές, ύστερα ουρλιαχτά, μία μικρή παύση και ρόδες να στριγγλίζουν πάνω στην άσφαλτο. Παρασέρνει ότι βρίσκει στο δρόμο του χωρίς δισταγμό, σχεδόν σαν να μη σκέφτεται.........................................................................
Στέκεται με το κατάλευκο νυχτικό της μπροστά στο παράθυρο ατενίζοντας το άπειρο. Θλίψη και απεριόριστος πόνος κατακλύζουν το βλέμμα της αλλά κανείς δεν είναι εκεί να την παρηγορήσει. Όλα τα φώτα είναι σβησμένα, σαν να μη θέλει να τη δουν, σαν να θέλει απλά να εξαφανιστεί.
Από κάπου μακριά ακούει ένα αμάξι να τρέχει. Ο θόρυβος πλησιάζει ανησυχητικά. Σε λίγα δευτερόλεπτα οι προβολείς την τυφλώνουν κι ένα ζευγάρι παγωμένα χέρια την αρπάζουν απ' τους ώμους. Τινάζεται βίαια αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει, είναι πολύ αδύναμη.
......................................................................
Τη σπρώχνει με όλη του τη δύναμη κι εκείνη εκσφενδονίζεται στο κρεβάτι. Τρέχει και τυλίγει το λεπτό λαιμό της με τα πληγιαμένα του δάχτυλα. Σφίγγει.... Σφίγγει...... Σφίγγει..........
.....................................................................
Βήχει, προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει ανάσα. Δεν τα καταφέρνει όμως. Ξαφνικά όλα γύρω της αρχίζουν να γίνονται ακόμη πιο σκοτεινά. Νιώθει σαν να πέφτει σ' ένα βαθύ, κρύο και υγρό πηγάδι. Χάνει τις αισθήσεις της.
....................................................................
Την έχει μέσα στα χέρια του. Η ισχνή της ανάσα χαϊδεύει τον παραμορφωμένο λαιμό του. Σχεδόν ευλαβικά την ακουμπάει στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, εκείνος κάθεται στη θέση του οδηγού και βάζει μπρος τη μηχανή.
Η ταχύτητα αυτή θα ήταν τρομακτική για οποιονδήποτε άνθρωπο. Τα φώτα ίσα που φωτίζουν στο μισό μέτρο. Και κάπου μέσα από την ομίχλη φαίνεται μία απειλητική σκιά. Τα φρένα τρίζουν και μετά σκοτάδι...
Αν δεν το έχετε ήδη κάνει,
ακούστε psychobilly!!!
Μιλάμε για αποκάλυψη...
(Πάρι θα σ' ευγνωμονώ αιώνια...)
Sountrack: Zombie Ghost Train - Black, White and Dead
ακούστε psychobilly!!!
Μιλάμε για αποκάλυψη...
(Πάρι θα σ' ευγνωμονώ αιώνια...)
Sountrack: Zombie Ghost Train - Black, White and Dead
.JPG)
